72. Tęsknota nade mną szeleszcze

Moja kamienna postawa została nadgryziona zębem czasu. Stłumione emocje zaczynają wypływać na powierzchnie. Ubzdurałam sobie, że jeżeli ja będę silna, kiedy On słaby będzie - wygramy.
Błędne myślenie.
Uzyskałam tylko oskarżenia, jakobym to ja wcale nie cierpiała.

A ja tęsknię, szczerze i prawdziwie. Pragnę Jego obecności, dotyku szorstkimi spracowanymi dłońmi, muśnięć wargami, rozmów o wszystkim i niczym, śmiechów, kłótni. Tęsknię i kocham z dnia na dzień co raz bardziej.

Chcę już zobaczyć metę.

__________

"Tęsknię wnętrznościami i gardłem,

moje włosy tęsknią,

moja skóra

jest zrobiona z tęsknoty.

Ale najpotężniej

tęskni światło w mojej głowie.

Ono nie umiera

nawet we śnie,

kiedy umierają włosy, wnętrzności i skóra."

Anna Świrszczyńska